Her tiyatro mevsiminin sonunda bir arşiv çalışması olarak sezon boyunca izlediğim oyunların arasında en beğendiklerime kısaca değindiğim yazılarda, geçen sezonun bana göre en iyi yapımlarına odaklanacağım. 29. İstanbul Tiyatro Festivali ile başlıyorum.
Zehra İpşiroğlu Feodal kuşatılmışlık Tiyatrocu arkadaşım Barış Celiloğlu ile birlikte Mardin’de bir lokantadayız. Masamızda oturan iki genç kadınla sohbet ediyoruz.…
Bu yazıda bağımsız tiyatrolardan ve onların politik ve iktisadi yapılarından, İstanbul bağımsız tiyatrolarının ekonomik yapılarından ve öneminden kısaca söz edilmektektir.
Deniz Göktaş’ın Ölü Deniz isimli stand-up gösterisi, güncel politik olayları sahneye taşıma biçimiyle son dönemin en çok tartışılan kültürel üretimlerinden biri hâline geldi. Gösterinin kısa sürede milyonlarca izleyiciye ulaşması, sosyal medyada geniş yankı uyandırması ve ardından erişim engeli ile soruşturma tartışmalarının gündeme gelmesi, yalnızca bir stand-up gösterisinin başarısını değil, sanat ile siyaset arasındaki ilişkinin yeniden tartışılmasını da beraberinde getirdi.
Ahmet Cemal’in ve Kamuran Şipal’in nefis çevirileriyle Malina adlı romanı, Otuzuncu Yaş adı altında toplanan öyküleri ve şiirleriyle bizde de geniş çevrelerce değilse de entelektüel bir kesimde çok iyi tanınan Avusturyalı yazar Ingeborg Bachmann (1926-1973) üzerine yapılan son belgesel Bir Zamanlar Biri Olan Ben çok çarpıcı bir deneysel film çalışması sunuyor.
Genco Erkal’ın 2008 yılında yazdığı ve yönettiği belgesel oyun “Sivas 93”te 2 Temmuz’da Madımak Oteli’nde yaşananları sahneye taşıyor.
Erdoğan Mitrani Tiyatro CoLab’ın ilk oyunu ‘Hybris’ “Kendi yazdığımız kaderi gerçekten taşıyabilir miyiz Kader mi karar verir, yoksa insan mı? Ve…
Dikmen Gürün Aşkla ve sevgiyle, kimi kez de hüzünle diyor bu merhabayı ve hayatın akışını umutla kucaklıyor. Bu akış, Zeynep Oral’ın “Şimdi…
Metin Göksel (Bu yazı, oyunun reji ve metin yazımı grubunda yer alan Aysel Yıldırım, Cüneyt Yalaz, Dilan Kurhan ve İlker…
Mehmet Zeki Giritli Son birkaç yıldır oyun afişlerine ve tanıtımlarına bakınca aklıma şu soru geliyor: Sahnedeki diğer oyuncular nereye kayboldu…