Bu yazıda bağımsız tiyatrolardan ve onların politik ve iktisadi yapılarından, İstanbul bağımsız tiyatrolarının ekonomik yapılarından ve öneminden kısaca söz edilmektektir.
Kültür-Sanat Komisyonu’nda çalışma yürüten genç kuşağın festivaller hakkında yaptığı tartışmanın[1] üçüncü ve dördüncü oturumunda değerlendirilmek üzere, Türkiye’deki seyirci kitlesi ve/veya bilinirlik açısından büyük, orta ve küçük ölçekli festivallerin organizasyon ekipleriyle söyleşiler yapıldı. Ekiplere düzenledikleri festivalin misyonu, program içeriği, hedef kitlesi ve ekonomik altyapısına dair sorular soruldu.
Kültür-Sanat Komisyonu’nda çalışma yürüten genç kuşağın festivaller hakkında yaptığı tartışmanın[1] ikinci oturumunda festivallerin ekonomik boyutu ele alındı. Günümüzdeki ekonomik sistemin, neoliberal politikaların ve tüketim alışkanlıklarının festivalleri nasıl değiştirip dönüştürdüğüne odaklanıldı ve bu oturumda ekonomi iki boyutuyla ele alındı: deneyim ekonomisi ve festival ekonomisi.
[Artizan’da yayımlanan ve Kültür-Sanat Komsiyonu’nun kaleme aldığı yazıyı okurlarımızla paylaşıyoruz.]
Sacit Hadi Akdede Giriş Bu konuda yazdığımız bir önceki yazıda değerin emek teorisi (ya da Türkiye’deki yaygın adlandırmasıyla emek değer…
Sacit Hadi Akdede Giriş Sanat üretimi ya da sanat eseri üretimi nasıl bir üretimdir? Sanat üretimini mesela bir elektrik motoru…
Bülent Yıldız[1] Bu makale, Tiyatro Araştırmaları Dergisi’nin 2016 yılında yayımlanan 40. Sayısında yer almıştır. Üzerine Shakespeare’den bile daha çok konuşulan…
Özgür Eren / Metin Göksel Nisan 2024’ten bu yana Artizan Kültür-Sanat Komisyonu içerisinde Tarihsel Avangard Hareketi incelemek üzere bir araştırma…
Peri Efe Tiyatrotem’in hayal perdeli oyunlarının (Âlem Buysa Kral Übü, Böyle Devam Edemeyiz, Dünyanın Yemeği, Lahana Sarma) ele alındığı bu…
Sacit Hadi Akdede Giriş Politik ekonomi alanının en önemli çalışma veya inceleme konusu gelir dağılımıdır. Gelir dağılımı konusu makro düzeyde…