Sen de Gitme Kel Mahmut

Mahmut hoca gitmek istiyor, bir türlü gidemiyor. Arafta kalmış, geçmişte hayatlarına dokunduğu insanlardan ona git demelerini istiyor. Geçmiştekiler sahne alıp, öykülerini anlatıyorlar, 2 A4 sayfası kadar yerleri var.

Tiyatro Hâl’in ‘A4’ü “Kel Mahmut” karakterinden ilham alarak Türkiye’nin politik geçmişine dair bir şeyler söylemeye çalışıyor. Mahmut’un repertuarında, memleketin çeşitli “öteki”lerini temsil eden karakterler var: Kürt, Rum, otistik… Orada işler ister istemez klişeleşiyor. Siyaseten doğru olmaya çalışan Amerikan filmlerinin de düştüğü tuzak, her “öteki”nin derdini anlatma çabasının işin kendi içeriğini parçalaması ve çok zorlama, çok “kurgu” hissini vermesi. Bunlar ve “siyasi”likten yerinden yurdundan edilme, kimliksizleştirilme fikri.

Büyük bölümü monologlardan oluşan metnin duygusu sağlam, dili de… Ama dramaturjik açıdan yetersiz. Monologların birleşmesinden oluşan oyunların kaçınılmaz sorunu tekdüzelik burada da başa bela. İşi ayağa kaldıranlar, canlı müzik, bazı monologların içeriği ve gerçekten parlak birkaç oyunculuk: Yunus Emre Yıldırımer (Yunus), Fırat Albayram (Melih) ve Zeynep Yazıcıoğlu (Nimet) çok yetenekli genç oyuncular. ‘A4’ kendini izletiyor, duygusunu da veriyor ama eksik gediği bol. Çoğu da metnin zayıflığından kaynaklanıyor. İyi bir fikrin içi, monologların güzel dili dışında iyi doldurulamamış diyelim ve buna rağmen izlenir olmasını bu monologların şiirselliğine, üç çok sağlam oyunculuğa verelim.

Zeynep Aksoy

Radikal