İstanbul Devlet Opera ve Balesi’nin (İDOB) tarafından sahnelenen “Edusa”, Anadolu’nun tarihsel hafızasını ve kültürel sürekliliğini merkezine alan anlatısıyla Atatürk Kültür Merkezi’nde seyirciyle buluşacak.
“Edusa” operası 2, 4, 11, 18 ve 30 Nisan tarihlerinde Atatürk Kültür Merkezi Türk Telekom Opera Sahnesi’nde izleyicinin karşısında olacak.
“Bir Anadolu Hikâyesi” olarak tanımlanan “Edusa” operası alışılmış opera kalıplarını zorlayan sahne dili ve güçlü görsel tasarımıyla dikkat çekiyor.
Anadolu’nun çok katmanlı tarihinden beslenen eser, Hititlerden Friglere, Urartulardan İyonlara uzanan kültürel mirası hatırlatan bir arka plan kurarken, anlatısını Lidya Krallığı üzerinden şekillendiriyor. M.Ö. 6. yüzyılda ekonomik gücü ve siyasal etkisiyle öne çıkan Lidya’nın başkenti Sard (bugünkü Manisa/Salihli), ticaret yollarının kesişiminde yer alan zengin bir merkez olarak operanın dramatik evrenine taşınıyor.
Türkiye’de opera sahnesinde eseri sahnelenen ilk kadın besteci olan Güldiyar Tanrıdağlı’nın bestelediği “Edusa”, yalnızca tarihsel bir anlatı sunmakla kalmıyor; Anadolu’nun binlerce yıllık kültürel hafızasını sahneye taşıyan bir temsil kuruyor. Eserde, bir toplumun kalıcılığının maddi güçten değil, kuşaklar boyunca aktarılan kültürel değerlerden doğduğu vurgulanırken; iktidar, adalet ve hafıza arasındaki ilişki sorgulanıyor.
Rejisör Caner Akın’ın çağdaş ve deneysel sahneleme anlayışıyla kurguladığı prodüksiyon, geleneksel opera anlatısını güncel estetik olanaklarla bir araya getiriyor. Görsel dünyasıyla öne çıkan eserde, sahne tasarımından video kullanımına kadar birçok unsur anlatının dramatik yapısını güçlendiren bir bütünlük içinde sunuluyor.
İDOB Orkestrası’nı İbrahim Yazıcı’nın yönettiği eserde dekor ve görsel tasarım Efter Tunç’a, kostüm tasarımı Olcay Engin Kaymaz’a, ışık tasarımı Cem Yılmazer’e, video tasarımı Aisha Hajiyeva’ya, koreografi Berk Sarıbay’a ait. Koro şefliğini ise Anıl Aydın üstleniyor. Geniş oyuncu kadrosuna İDOB bale ve modern dans sanatçıları da eşlik ediyor.
İstanbul Devlet Opera ve Balesi, bu prodüksiyonla geçmişin aynasından bugüne bakarak, kültürün toplumsal süreklilikteki belirleyici rolünü bir kez daha hatırlatıyor.
