Faraza Tiyatro, “Miras: Memeler, Erkekler, Monsteralar”ın 22 Kasım’daki prömiyerine hazırlanırken uluslararası projesi “My Ex-Lover Turkey” ile Londra’daki Voila! Theatre Festival’da seyirciyle buluşuyor.
Reşad Ekrem Koçu’nun İstanbul’un kuytularında kalmış karakterlerini, arzularını, suçlarını ve söylentilerini sahneye taşıyan Kafes Arkası Günahkârları: Silahşör Kızı Rabia Hanım, İstanbul Tiyatro Festivali kapsamındaki gösterimlerini tamamladı.
Figen Zekier, canlandırdığı Leyla karakteri aracılığıyla modern hayatın beklentilerini, insan ilişkilerindeki alışkanlıkları ve günlük koşuşturma içinde farkına varmadan geliştirdiğimiz davranışları ele alıyor.
Peter Weir’in 1989 tarihli filmi “Ölü Ozanlar Derneği” (Dead Poets Society), yıllar sonra tiyatro sahnesinde yeni kuşaklarla buluşuyor.
Kürt sanatçı Delil Dilanar, çözüm sürecinin sanata ve sanatçıya etkisini anlattı.
“Fareler ve İnsanlar” Afişte Steinbeck’in, Tescilde Değil
Filistinli topluluk The Freedom Theatre’ın Return to Palestine (Filistin’e Dönüş) oyunu, Amerika’da doğmuş bir Filistinlinin ilk memleket yolculuğunu sahneye taşıyor.
Son günlerde izlediğim iki oyun tiyatro aşkımı depreştirdi desem yalan olmaz. Kurulduğu 1995 yılından bu yana BGST (Boğaziçi Gösteri Sanatları Topluluğu) dikkatle takip ettiğim bağımsız tiyatrolardan biri oldu.
(Aslı Tunç’un Medyascope’ta yayımlanan yazısının bir kısmını okurlarımızla paylaşıyoruz.) Bal porsuğu, boyutu küçücük olmasına rağmen doğanın en korkusuz, en dayanıklı…
Caroline Williams’ın Çehov’un Martı oyunundan hareketle yazdığı NINA, oyuncu seçmelerini sanat dünyasındaki erkek egemenliğinin ve iktidar ilişkilerinin sorgulandığı bir sahneye dönüştürüyor.