“Soyka” Romanı Tiyatro Sahnesinde

Pinterest LinkedIn Tumblr +

Bedia Ceylan Güzelce’nin “Soyka” romanı, Deniz Atam’ın rejisiyle tiyatro sahnesine taşınıyor. Tatbikat Sahnesi ve Claphall ortak prodüksiyonu “SOYKA – Benim Hikayem”, Derin Beşikçioğlu’nun tek kişilik performansıyla 11 Aralık’ta İstanbul’da, 18 Aralık’ta Ankara’da prömiyer yapacak. Her temsilde sahneye farklı bir konuk oyuncu çıkacak.

Bir cinayet işlenmiştir. Ama Soyka’nın peşine düştüğü soru “Kim öldürdü?” değil; “Bir insan nasıl adım adım yok edilir?” sorusudur. Sevilmemiş bir kadının hikâyesini anlatırken, onu o insana dönüştüren herkesin hikâyesini de anlatıyor.

Bedia Ceylan Güzelce’nin 2018 yılında yayınlanan “Soyka-Beenim Hikayem” romanı, Deniz Atam’ın rejisiyle tiyatro sahnesine taşınıyor. Tatbikat Sahnesi ve Claphall ortak prodüksiyonu “Soyka– Benim Hikayem”, Derin Beşikçioğlu’nun tek kişilik performansıyla 11 Aralık’ta İstanbul’da, 18 Aralık’ta Ankara’da prömiyer yapacak. Oyunun her temsilde sahneye farklı bir konuk oyuncu çıkacak.

Oyun seyirciyi rahat bir izleyici koltuğunda bırakmıyor, sorgunun tanığı yapıyor. Ve salondaki herkese aynı soruyu yöneltiyor: Bir insanı suçlu yapan işlediği suç mudur, yoksa o suça kadar yaşamak zorunda bırakıldığı hayat mı?

SÖKÜP ATILAMAYAN BİR GEÇMİŞ

Soyka, geride bırakıldığı sanılan ama insanın içinde yaşamaya devam eden şeylerin hikâyesi. Çocuklukta açılan yaralar, aile içinde öğrenilen suskunluklar, sevginin ve şiddetin birbirine karıştığı anlar… Zeynel’in hikâyesi, bir insanın kendisine yapılanları anlamlandırabilmek için onları yeniden anlatmasıyla, anlatmakla hatırlamak ve hatırladıklarıyla yüzleşmek arasında sıkışıp kalmasıyla ilerliyor.

Metin, belleğin doğrusal olmayan hareketini izliyor. Geçmişle bugün, gerçeklikle hatırlama, sevgiyle kayıp iç içe geçiyor. Bir sözcük, bir çizim, bir eşya ya da bir ses seyirciyi yıllar öncesine götürüyor. Olaylar art arda dizilen sahneler olarak değil, Zeynel’in zihninde birbirini çağıran anılar ve duygular olarak akıyor.

Sahnede tek bir oyuncu var. Derin Beşikçioğlu, hikâyedeki farklı insanları, ilişkileri ve zamanları tek bir bedende taşıyor. Bir duruşun, bir bakışın, sesin ya da hareketin değişmesiyle başka bir zamana, başka bir ilişkiye geçiliyor. Oyuncunun bedeni hikâyenin mekânı, sesi ise belleğin taşıyıcısı oluyor.

YÖNETMEN DENİZ ATAM: “BAZI ŞEYLER YANAR, KÖKLERİ KALIR”

Oyunun yönetmeni Deniz Atam, Soyka’yı yalnızca bir suçun, bir kaybın ya da bir hesaplaşmanın hikâyesi olarak görmediğini söylüyor: “Benim için bu oyun, insanın kendisine kalanlarla ne yaptığı üzerine. Bize bırakılanları, bizden alınanları, korumaya çalıştıklarımızı ve zamanla kendimizin bir parçasına dönüşen yaraları düşünmek üzerine. Zeynel’in hikâyesini sahneye taşırken amacımız onun yaşadıklarını açıklamak ya da seyirciye hazır cevaplar sunmak değil; onunla birlikte hatırlamak, kuşkulanmak, susmak ve bazı soruların karşısında cevapsız kalabilmek. Seyircinin salondan bütün sorularının cevabını bulmuş olarak değil, kendi hafızasına, kendi suskunluklarına ve kendi içinde taşıdığı izlere biraz daha yakından bakarak ayrılmasını istiyorum.”

Haber Türk

Paylaş.

Yanıtla