Eğitimden yargıya toplumsal yapımızım temelden sarsıldığı şu günlerde tarihimizin karanlık sayfalarını oluşturan insanlığa karşı suçları anımsatarak, bunların sanatımıza yansımasına göz atmakta yarar var.
ENKA Sanat, gösteri sanatları alanında, geçmiş ile gelecek arasında köprü kurarak çalışmalarını sürdüren kişi ve kurumlarla bir araya gelerek, bu alana yönelik belleğin inşasını O Zaman ve Orada isimli podcast serisiyle tartışmaya açıyor.
Cemal Reşit Rey Salonu’nun Genel Sanat Yönetmeni olmadan bir kurul ile yönetilmesine ilişkin tepkiler sürüyor.
Şarkıcı Imany, İstanbul konserinde Filistin’e destek çağrısı yaptı. Şarkıcı, “Barışı, ateşkesi ve özgür Filistin’i iste. İstanbul, dediklerimi tekrar et: Barış istiyoruz” ifadelerini kullandı.
Özellikle pandemi sürecinden bu yana yüzün üstünde müzisyenin intihara sürüklendiği veya öldürüldüğü Türkiye koşullarında, birçok müzisyen de mesleğine veda etmek zorunda kaldı. Halen yoğun çalışma koşulları, düşük ücret ve daha birçok sorunla mücadele eden müzisyenlerin bir kısmı da geçinebilmek için ek iş yapıyor.
Ne yazık ki ülkemizde, belediye tiyatrolarına dair bir yasal zemin söz konusu değil. Belediye tiyatroları kurulurken yönetmelik sağlam bir zemine çakılamıyor.
İstanbul Müzik Festivali’nin sponsorlarından olan Borusan, 37 işçiyi sendikadan istifa etmedikleri için işten atarken; İKSV konserlerinin ortalama bilet fiyatı iki işçinin yevmiyesi kadar.
“Ölürsem pencereleri açık bırakın” diyordu Lorca. Onun özgürlüğe ve barışa dair umutları sanatla harlanıyordu. Yeditepeli bu köyden kovulan oyuncuların özgür sanata dair umutları ise belki de en iyi bu oyunla anlatılabilirdi.
Bertolt Brecht’in 1930 yılında yazdığı “Kuraldışı ve Kural” adlı oyundan yola çıkılarak uyarlanan “OTOPSİ” oyunu 4 Haziran’da Moda Sahne’de izleyici ile buluşuyor.
158 yazar ve sanatçı bir araya gelerek sokak hayvanlarının uyutulmasına yönelik yasa teklifine yayımladıkları açıklama ile tepki gösterdi.